[juja84] Miesiąc za mną..

Samoakceptacja jest kluczem do sukcesu , która przekłada się na każdą płaszczyznę życia.
Wiele kobiet dokonuje coming outów szczycąc się ciałem w prążki, które jest piękne bo dało „mieszkanie” nowemu życiu. Zgadzam się z tym twierdzeniem, bo kocham moje dzieci ponad wszystko i gdybym wiedziała, że na zawsze zostawią zewnętrzny ślad na moim ciele to i tak nie zastanawiałabym się ani na chwilę.
Od zawsze coś było nie tak z moja skórą. W okresie dojrzewania chociaż nigdy nie miałam problemów z wagą pojawiły się rozstępy na udach. Dopóki ktoś tego nie nazwał nie zdawałam sobie sprawy, że coś jest nie tak.
W pierwszej ciąży (5 lat temu) przytyłam niewiele, bo około 12 kg. Wszystko poszło w brzuch i szybko zauważyłam czerwone pręgi. Po ciąży oprócz rozstępów pojawiła się obwisła skóra, co mnie dołowało, ale wtedy miałam jeszcze nadzieję, że ćwiczeniami uda mi się wszystko naprawić.
Niestety nic z tego.
W drugiej ciąży nie pojawiły się nowe rozstępy, ale kondycja skóry znowu się pogorszyła. Postanowiłam dołączyć do teamu pani Chodakowskiej dodatkowo zaczęłam biegać, co bardzo polubiłam, ale niestety niechcianej skóry nie mogłam się pozbyć…
Do decyzji o operacji dojrzewałam powoli. Na początku zaczęłam o tym przebąkiwać sama w to nie wierząc. Mąż mi odpowiadał, że najpierw mam sobie zrobić operację mózgu 
Myśl o operacji towarzyszyła mi w chwilach zwątpienia, stale pocieszałam się, że przecież mam wspaniałe dzieci i mogę być dumna, że jestem mamą, ale nie umiałam zaakceptować siebie.
Gwoździem do trumny były tegoroczne wakacje..
Pojechaliśmy ze znajomymi i było cudownie, ale ja czułam się skrępowana. Nikt nie dał mi odczuć, że nie wyglądam, ale czułam się źle w obecności moich przyjaciółek, które po ciążach wyglądają bez zarzutu. Podjęłam decyzję… Muszę to zmienić!! Zaczęłam głośno o tym mówić, ale dopiero wsparcie najbliższych (męża) dało mi zielone światło.
Zaczęłam szukać. Początkowo internet. WOW!! Jaki efekt po takich operacjach!!
Tak trafiłam na stronę Pan Oponka 
Przeczytałam Wasze historie, obejrzałam zdjęcia i to utwierdziło mnie w przekonaniu, że chcę to zrobić. Zaczęłam zastanawiać się nad chirurgiem. Poprzeglądałam strony polskich klinik, ale zniechęciły mnie ceny.
Kashmer zrobiła operację w Czechach i w związku z tym postanowiłam tam rozeznać rynek. Początkowo chciałam się poddać operacji u doktora Brzuchańskiego. Skontaktowałam się z pośrednikiem w postaci Tourmedica cena 8 500-12 000. Termin na początek lutego. Byłam zdecydowana, bo naczytałam się opinii na temat Pana doktora i byłabym w stanie mu zaufać. Rozmyśliłam się kiedy Pani zadzwoniła do mnie z informacją, że zaszła zmiana i inny doktor mógłby mnie zoperować w podanym terminie. Zrezygnowałam.
Następnie zdecydowałam się na doktora Furmanka. Rewelacyjne opinie, w Czechach więc taniej. Napisałam maila, na którego nie dostałam żadnej odpowiedzi. Dzwoniłam, ale doktor nie chciał mnie nawet zapisać na konsultacje ponieważ miał tyle roboty. Tłumaczył mi, że mam poczekać, aż odpisze na maila….
Czekała, czekałam, ale nie odezwał się.
Zaczęłam dalsze poszukiwania i tak trafiłam na estheticon i Foldyna klinik. Miał mało opinii, w sumie tylko jedna pani zdecydowała się pochwalić zdjęciami przed i po. Postanowiłam się z nią skontaktować i dowiedzieć czegoś więcej. Po rekomendacji zadzwoniłam do kliniki. Termin operacji wzbudził moje podejrzenia, ponieważ miałam poczekać zaledwie miesiąc!! Pierwszy termin został mi wyznaczony na 19.08. Nie byłam przygotowana psychicznie na tak szybki obrót sprawy. Poza tym zaczęłam zadawać sobie pytanie, że skoro mają takie terminy to i klientów mało. Odmówiłam…
Zaczęłam dalsze poszukiwania…
Ostatecznie wróciłam do Foldyna klinik. Operację miał przeprowadzić doktor Martin Paciorek. Klamka zapadła. Wiedziałam, że teraz albo nigdy.
Operacja została wyznaczona za 3 tygodnie czyli 18.10.2015 r. miałam się stawić w klinice z kompletem badań o 12.30.
Zawoził mnie mąż … chwile przed operacją były najgorsze. Towarzyszyło mi pytanie czy ja dobrze robię? Dzień wcześniej oglądałam program „Życie bez wstydu” i w tych chwilach myślałam sobie o młodych dziewczynach, które z taką euforią podchodziły do abdominoplastyki, pomimo złych wyników krwi i czasu oczekiwania na operację a ja za parę godzin miałam być po.
Doktor Paciorek okazał się przesympatycznym człowiekiem. Towarzyszyła mu Polka, która tłumaczyła. Odbyła się rozmowa z doktorem, obmalowanie brzucha, następnie się przebrałam, pożegnałam z mężem i zostałam zaprowadzona na salę operacyjną. Potem pogadałyśmy z siostrami
na sali a potem już smacznie spałam. Operacja trwała 3 godziny. Po przebudzeniu nie miałam zawrotów głowy ani nie wymiotowałam.
Opiekę miałam przednią. Szczególnie siostra Żaneta. Młoda dziewczyna, która opiekowała się mną idealnie. Zawsze uśmiechnięta i pomocna.
Sama klinika jest bardzo malutka. Operacje odbywają się dwa razy w tygodniu w środy i niedziele. Maksymalnie dwie pacjentki są wtedy operowane.
Jestem zadowolona, że się zdecydowałam. Zaczynam się sobie podobać.
Wybór doktora Paciorka był trafny, bo pomimo młodego wieku jest bardzo profesjonalny.
Dziewczyny decydujcie się bo warto!

Reklamy

[kashmer] Kilka fotek po dwóch latach po operacji

Nadchodzi lato, a ja już się nie boję:)

Nie mam problemu z tym jak wyglądam, a jeszcze dokładnie pamiętam masę kompleksów, koszmarnego samopoczucia, kiedy ktoś mnie chciał przepuścić w kolejce, bo jestem w ciąży… A ja z wózkiem i z córką, a mój brzuch wypinał się dziarsko do przodu, bez mojej kontroli.

Biegam już bez problemów, pewne ćwiczenia fizyczne są jednak dla mnie niedostępne. Już nie porobię 100 brzuszków, co najwyżej kilka i ostrożnie, bo czuję miejsce, gdzie mięśnie były szyte, pomimo tak odległego czasu, kiedy poddałam się operacji. Myślę, że nie wszystkie kobiety mają tę przypadłość po takim czasie od operacji, trochę mnie to ciekawi. Więc jeżeli jest tu kto po tak długim czasie, proszę o opis:)

Dodatkowo pracować zaczęłam nad zgubieniem wreszcie lekkiej nadwagi i powrocie do liczby kilogramów sprzed dwóch ciąż. Ważyłam wtedy około 50 kilo. Niestety po Świętach Bożego Narodzenia dobrałam 6 kilo i rok zaczęłam z wagą 67 kilo. Dziś ważę 58, zgonić zostało jeszcze 8. Jestem na dobrej drodze, nie odmawiam sobie niczego, liczę solidnie kalorie ale zapewniam organizmowi odpowiednią dawkę węglowodanów, tłuszczy i białka. Nie segreguję jedzenia, nie wyrzuciłam majonezu, pizzę też zjem. Wszystko jednak kalkuluję, żeby nie okazało się, że nagle zemdleję. To chyba pułapka na nas kobiety, gdzie zewsząd bombardują nas hasłami „Dieta cud”, nie jedz tego, nie jedz tamtego. To wszystko jest bez sensu. Je się wszystko, co się lubi, słodycze również (aczkolwiek po ciążach mój organizm totalnie odrzucił słodycze, zostawiając mi małą alternatywę w postaci herbaty z cukrem i kawy, w którą zawsze walnę półtorej łyżeczki cukru). Nie zwariowałam, aby nie napić się piwka, czy wina, a niektóre z moich koleżanek wykluczyły to ze swojej diety, wykluczając się jednocześnie z jakże cudownego „wypadu” w babskim gronie do pubu. Ja wtedy tak rozplanuję to, co mam zjeść, że starczy mi miejsca na dwa browarki. A waga w dół. Też nie za dużo, staram się wolno zmniejszać nacisk swojej osoby na kulę ziemską. I tak oto powoli, ale idzie w dół moja waga. A brzuchal wygląda jak na zdjęciach poniżej.

Dodam jeszcze, że witam serdecznie nowe koleżanki w gronie, bardzo się cieszę, że czytałyście i chcecie się podzielić. Ja staram się żadnej z Was nie zostawić bez odpowiedzi, jednak moje życie biegnie, a raczej galopuje w szaleństwie, tracę poczucie dat, dni tygodnia… W pracy mam ogromy natłok, w domu z dziećmi nie lepiej. Jednak staram się jak najszybciej Wam odpowiedzieć i niektóre z Was dodać do grona naszych zaszczytnych „pisarzy”:)

Pozdrawiam, kashmer

PS. Z uwagi na zbliżające się Święta Wielkanocne – życzę spokoju i relaksu:)))

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

[jolinda84] 6 tygodni…..zalecenia

Cześć dziewczyny,

Wczoraj minęło 6 tygodni od cięcia. Jest tak inaczej, tak cudownie, że już zapominam o każdej niedogodności, która towarzyszyła odzyskiwaniu siebie. Każdy dzień jest inny i gdyby nie moje wcześniejsze wpisy tutaj na forum to na pewno nie byłabym w stanie opowiedzieć jak się czułam, jak ten proces gojenia się odbywał. Do dobrego szybko się przyzwyczajamy 😀 I dobrze!!! Nie mogę też powiedzieć, że żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej- bo nie mogłam. Fakt marzyłam o plastyce od urodzenia Mateuszka, czyli od 5,5 roku ale przecież już wtedy powiedziałam sobie, że jeszcze urodzę drugiego smyka, poczekam aż trochę podrośnie i wtedy wytnę skutki uboczne ciąż 🙂

Teraz, gdy już czuję się dobrze, gdy już dochodzę do pełni sił to tylko jedna rzecz spędza mi sen z powiek….nie miałam kiedy iść na kontrolę do mojego lekarza. Nie mam żadnych zaleceń 😦 Ostatnio co miałam zalecone, to noszenie pasa przez 6 tygodni, a po miesiącu od operacji smarowanie rany kremami na blizny.
Miałam iść wczoraj, czyli dokładnie po 6 tygodniach, do lakarza- ale małż mnie wyrolował, bo coś mu w pracy wyskoczyło 😦
Chciałam się dowiedzieć czy faktycznie pas już zdjąć, czy lub kiedy będę mogła się kąpać w wannie, w basenie. I czy już ćwiczyć, jak ćwiczyć no i ew. jakieś inne zalecenia. W poniedziałek mogę iść ale czy zdążę to już inna kwestia- bo z synem do dentysty muszę iść. No nic- poczekam…ostatnio uczę się cierpliwości 😀

Poniżej zdjęcia: 6 tygodniowe

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

[jolinda84] Już 3 Tygodnie. Nowa Jolinda i powrót do rzeczywistości…

Dziewczyny dzisiaj strzeliło trzy tygodnie od operacji….
Ostatnie 3 tygodnie to w moim życiu jazda na wysokich obrotach, wiele zbiegów zdarzeń i przez to czuję się słabo. Czytam Wasze posty i przeżycia i wiele sobie sama wyjaśniam i dzięki temu mój lekarz nie musi mnie wysłuchiwać- ja oszczędzam na telefonie i paliwie 😀

Od zabiegu przez 2 tygodnie byliśmy u moich teściów…..masakra, armagedon. Fakt, zwracam honor pierwsze kilka dni extra!!! Ja leżałam, spałam a Oni śmigali przy garach i dzieciach- ja bezwzględne ZERO obowiązków. Po kilku dniach dzieci się pochorowały, teście wrócili do pracy a mój mąż mimo urlopu miał awaryjną sytuację w pracy więc siedział non-stop przy komputerze i latał od klawiatury do nocnika. Ja ledwo, ledwo ale co mogłam to pomagałam- czeski film.
Cały tydzień zamiast odpoczywać to śmigałam zamiast odpoczywać. W między czasie pochorowała się teściowa- na dodatek to moja córa ją zaraziła 😀 więc podświadomie musiałam czuć się winna!
Więc drugi tydzień rekonwalescencji u teściów wyglądał jak szpital polowy- WSZYSCY chorzy- cały dom. Tylko ja się uchowałam, bo byłam w trakcie antybiotykoterapii.

Po powrocie do domu, miało być spokojnie…miała do mnie mama przyjeżdżać i mi pomagać, ale jest chora….płakać mi się chce…

Odbija się wszystko na mnie…jestem zmęczona, blada, dopada mnie depresja. Nie mogę z domu wyjść z kilku powodów. Dzieci jeszcze dochodzą do siebie a ja opadam z sił-. Właśnie widziałam u jednej z Nas wpis o suplementacji i zamierzam za chwile skorzystać z pomocy i wezmę całą zalecaną kurację!!! Nie robiłam badań ale wydaje mi się, że wyniki miałabym …anemiczne. Zresztą każdy zabieg w moim życiu wygląda tak samo….mocne osłabienie organizmu i mnóstwo recept. Zawsze dłużej dochodzę do siebie niż inni 😦

To zdjęcie dzisiaj, które widzicie to już wygląda chyba w miarę OK- ostatnie kilka dni miałam skórę wokół blizny mocno opuchniętą i z widocznymi zgrubieniami- też od Was wiem, że mógł zacząć się zbierać płyn i albo uda się go rozmasować albo lekarz odciągnie płyn za pomocą igły. Masowałam, dbałam, natłuszczałam ale bywa z tym różnie. W tej chwili to martwią mnie boczki bo robią się jakieś uskoki 🙂 może za jakiś czas to się jakoś wyrówna. Na dole miałam duże, grube rozstępy i pewnie nie dało się ładnie tego zszyć….stąd takie góry i doliny.
W moich zaleceniach jest, że mogę bliznę smarować specjalnymi preparatami na blizny dopiero po miesiącu więc liczę, że wzmocnię działanie tych moich dotychczasowych specyfików  i efekt do lata będzie WOW!!!!

[Przed i 3 tygodnie po]

Featured image

[Moje zmartwienie- odcięcie nóg od talii]

Featured image

[kashmer] Kilka pytań

Witam wszystkie nowe Panie, bardzo się cieszę z Waszego przybycia.

Dodatkowo chciałabym (nie wątpię w to, że nie tylko ja) przeczytać, co się dzieje u koleżanek: gosiar1976jolinda84kasiula81ewka78alex041182adzi218lisa084, marcysia3saewa, tweesterka które tu były, ale od dłuższego czasu milczą. Jak tam Wasze brzuszki? Rozumiem, że z biegiem czasu jest coraz lepiej i codzienność sprawia, że przechodzimy po operacjach do porządku dziennego, z akceptacją stanu po operacji.

Czy po tak długim czasie jesteście nadal zadowolone ze swojej decyzji?

Ja tak i jeszcze raz bym się na to zdecydowała, gdyby cofnąć czas. Do tej pory nie mam odwagi i czasu stanąć przed chirurgiem i otrzymać pełne informacje, czy mogę poprawić swój zrost, tzw. uwolnić go. Do Furmanka nie mogę się dopisać, chyba już zapisał mojego maila w spamie;)

[jolinda84] O drenach, szwach i innych masakrach

Witam,

Dziś o wyjęciu drenów, o zdjęciu szwów i pierwszym wrażeniu…..

Dzień wyjęcia drenów wypada na 4 dzień od godziny ZERO. W gabinecie, leżąc na stole zaczęłam trząść się jak galareta. Dziwne, bo przed wycięciem oponki te parę dni temu, aż tak się nie denerwowałam.
Ale to pewnie dlatego, że wtedy wiedziałam, że będę smacznie lulać a te wszystkie czynności pooperacyjne dzieją się w realu, na żywca 😀
Zanim napiszę czy bolało i jak długo to napiszę, że na ból nie jestem odporna nic a nic. A dokładnie to mój próg bólu wynosi wielkie, bezwzględne ZERO. Boję się bólu jak śmierci 😀
Bolało, mnie bolało….. Nie trwało to długo ale bolało, ku…mać!!! Nie widziałam nic ale czułam jak mi skórę wyrywają. Miało być tylko nieprzyjemnie 😦 Pan Doktor tylko stwierdził, że pępek jeszcze choruje ale ma do tego prawo, bo był przesuwany  i leczony z przepukliny i jakoś specjalnie mam się nie martwić.

Wróciłam do domu zjechana psychicznie i fizycznie, jak się cieszę, że mam już to za sobą, chciałam tylko odpocząć…

Wieczorem poprosiłam męża i teściową (z tych dobrych teściowych :D) o pomoc przy opatrunku, bo coś mi się gaza przekręciła pod pasem i nie chciałam by rany mi się ocierały o materiał pasa.
I wtedy zobaczyłam swój brzuszek…na leżąco ale jednak coś nie coś widziałam…fuck ON jest płaski i bez rozstępów, nawet ładny….i jest…łezka w oku….
Mam jeszcze pępuch zakryty ale i tak perspektywa, po zagojeniu się ran, jest świetlana 😀
Wieczorem nie mogłam zasnąć…musiałam w necie przejrzeć stroje kąpielowe dwuczęściowe, yupi!!!
Omijałam jednoczęściowe i tankini z daleka, heheheh

I tak powolutku nadszedł dzień 7 i moment zdjęcia szwów:D Przez ten ból przy drenach pojechałam jak na skazanie, bałam się kilkukrotnie bardziej niż ostatnio.
Na stole trzęsłam się znowu jak galareta….Pani widząc moją bladą twarz i trzęsawkę były bardzo delikatne…i faktycznie trochę szczypało i szarpało ale do przeżycia.
Lekarz mnie pocieszył, że z pępkiem na pewno będzie OK, muszę o niego dbać wg zaleceń a te zgrubienia i marszczenia po szwach też muszą się z czasem rozejść….

Mocno ufam, że tak będzie!!!!

Teraz, gdy to piszę jest 8 dzień po operacji i jestem już prawie wyprostowana, ale do wstawania z pozycji leżącej nadal potrzebuję pomocnej dłoni 🙂

JOLA
Na zdjęciu zaznaczyłam jak przesunął się pieprzyk przed i po
Kolejne zdjęcie to dreny- tak to właśnie wisi 🙂

Jolinda przed i poFeatured image

[jolinda84] Godzina „ZERO”, czyli pożegnanie Pana Oponki :)

Witam,

O sobie i o tym jak doszło w ogóle do podjęcia decyzji o operacji plastycznej pisałam w poprzednim poście. Dzisiaj chciałam opisać przebieg samej operacji…..

Dziś z perspektywy przeszło tygodnia relacja będzie brzmiała nieco inaczej niż jeszcze kilka dni temu…..emocje pooperacyjne opadają a za to rosną te związanie z efektem końcowym…

Jestem z Wrocławia i Klinka, którą wybrałam jest też z Wrocławia. Chirurg to dr Andrzej Bieniek…cudny człowiek.

Pan doktor na co dzień jest ordynatorem Kliniki Chirurgii Plastycznej w Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu…a po pracy „dzierga” prywatnie 🙂

Ja byłam umówiona 29.01.2015 na godzinę 17:30. Bałam się, że operacja się nie odbędzie, bo dzień wcześniej walczyłam z jelitówką, a tydzień wcześniej miałam wyrywaną „ósemkę” z przygodami i w ogóle wszystko się srało !!!! Dosłownie i w przenośni.

Udało się i w TEN dzień czułam się na chodzie. Co chwila zerkałam na zegarek by nie zapomnieć, że ostatni posiłek i napój miał być do 11:30
Jak tylko weszłam do tej małej, kameralnej Kliniki to już wszyscy czekali tylko na mnie- nie bałam się chociaż wmawiałam sobie, że jadę na rzeź niewiniątek….ale ten cały personel mnie rozczulił, czułam się ważna i strach w ogóle odleciał gdzieś w kosmos 🙂
Mąż odjechał do mojego ojca, który mieszka niedaleko a ja zostałam- sama Go wygoniłam, bo nagle zaczął mnie denerwować- hipochondryk zadawał więcej pytań niż ja!!! A ja już byłam spokojna…
Przebrana w jakieś przezroczystości, obmalowana w górę, w dół, w bok itd. poszłam na stół….Atmosfera przyjemna, mocno mnie dopingowali i opowiadali każdy swój krok, bym się tylko nie denerwowała. Nawet zdarzył się między nami jakiś żarcik 🙂
Anestezjolog już mnie podłączył pod kable, wenflony i kazał położyć się na boku i wygiąć do znieczulenia podpajęczynówkowego czyli w kręgosłup, jeszcze się nie wbił a ja już niczego więcej nie pamiętam….

Obudziłam się po dwóch godzinach, trzęsłam się jak osika, ale nic nie bolało. Mąż dotarł za chwile, ale był krótko, bo ja chciałam już odpoczywać…całą noc była ze mną pielęgniarka anestezjologiczna i zaglądała do mnie regularnie. Byłyśmy tylko we dwie.

Godzina 7 rano, pielęgniarka już mnie pionizowała a ja musiałam być dzielna i tu powiem szczerze pomogło mi to forum 🙂 Naczytałam się Waszych historii i byłam na wszystko przygotowana, myślami byłam z Waszymi przeżyciami i wiedziałam co kiedy i jak może boleć.
Lekarz przyjechał sprawdzić mój stan, poinstruował mnie co i kiedy robić i mogłam do domu jechać. Po drodze każda dziura w jezdni chciała mnie zabić, a parę schodów wyglądało jak Mont Everest. Wstawałam tylko z pomocą męża i to w specjalnie opracowany sposób 😀
Ja Zosia Samosia nawet z łóżka nie mogę sama wstać!!! Musiałam się wyciszyć do zera i liczyć na ramię męża. Z dnia na dzień było coraz lepiej, czekałam tylko na dzień wyjęcia drenów.
To może na tyle w tym poście,
Kolejny będzie o wyjęciu drenów, o zdjęciu szwów i zdjęcia przed i po.

[jolinda84] Wiele lat marzeń…..i zbieg okoliczności :)

Cześć Dziewczyny!!!!
Zanim padła decyzja o operacji plastycznej wiele lat walczyłam z powrotem do sylwetki sprzed ciąży. O tym jak i co robiłam może później. Przedstawię siebie w kilku zdaniach.
Urodziłam dwójkę dzieci- 2x wielki brzuch, nad którym debatowano…..”a czy tu na pewno nie chowają się bliźniaki?” Już po pierwszej ciąży miałam luźną skórę ale po roku od porodu byłam szczupła- czułam się dobrze w ubraniach, ale o ich zdjęciu nawet nie było mowy!!!! Nad bikini wisiało widmo zwisu pociążowego :(. Ten zwis pociążowy to moja robocza ksywa na tą paskudnie luźną skórę, która jest pamiątką po ciąży (+24kg!!!!!)
Pojawiły się pierwsze marzenia o operacji plastycznej brzucha…aaach!!!
Synek Mateusz teraz ma 5,5 lat

Druga ciąża to dodatkowe 34kg, (auć) no i wielki płód w stosunku do matki- ja drobna mimo tych dodatkowych WIELU kilogramów a córcia 4400g. Fachowo to się nazywa niewspółmierność płodu do matki. No i po drugiej ciąży moje ciało to armagedon. Co prawda rosnąca ciąża ładnie wypełniała ten worek brzuszny (nazewnictwo moje to mistrzostwo świata, heheh), ale już samo pokazywanie brzuszka nie sprawiało mi tyle przyjemności co w pierwszej ciąży. Może dlatego, że za pierwszym razem nie byłam świadoma co ze mnie zostanie po wydostaniu się maluszka na świat. 
Drugi poród: dusza uradowana dzieciną 🙂 a dla ciała bilans jest zdecydowanie ujemny. Oj na pograniczu bankructwa.
Mnóstwo kilogramów do spalenia, mnóstwo skóry do ….wchłonięcia??
I zaczęłam swój dzielny powrót do figury sprzed ciąży. To co wyprawiałam to były cuda wianki, a może liczyłam na cuda wianki ?
Przeróżne zabiegi, maści i te kupne i te w domu mieszane, ćwiczenia, bieganie, dieta- to wszystko tak na serio i zaliczyłabym siebie do tych wytrwałych aż tu nagle …fuck…kontuzja!!!! O nie!!!!
No i lipa…jeszcze trochę i wpadłabym w jakąś depresje……i słusznie…..tak dobrze mi szło, kilogramy leciały w dół, cera, włosy, ciało wyglądały apetyczniej- jedyne co spędzało mi sen z powiek to ten cholerny zwis pociążowy, podrugociążowy większy i brzydszy- ale ćwiczenia i te inne moje starania przynosiły efekty- może nie spektakularne ale byłam na dobrej drodze do fajnego, względnego samozadowolenia.
Zapadła decyzja, wyczekiwana od narodzin pierwszego dziecka, upragniona od ponad 5 lat. Zapisałam się na konsultację do chirurga plastyka. Zapisałam się z ciekawości….ciekawa byłam jaki będzie koszt moich marzeń, jak to będzie wyglądać itd. Ale i tak wiedziałam, że droga do przekonania męża do wydania 10 000zł będzie długa i wyboista. Przecież jest OK a ludzie mają inne, większe problemy…acha i tekst roku….nie myśl ciągle o swoich przyjemnościach i o swojej,,,dupie (nie wiem czemu o dupie skoro to brzuch jest problemem, hehe), ważne, że dzieci są zdrowe !!!!
Wracając do konsultacji chirurga-czarodzieja- plastyka…
Chciałam znać cenę marzeń….yyyyy i się okazało, że mam przepuklinę pępkową i rozstęp mięśni prostych brzucha….no i kwitek by skonsultować przepuklinę z chirurgiem ogólnym…..
Wyszłam z gabinetu chyba blada i z dziwnym wyrazem twarzy…
No i zaczęło się…
Wizyta u chirurga ogólnego potwierdziła diagnozę „plastyka” ale też powiedział coś co pomogło mi podjąć decyzję taką po mojej myśli.
Jego słowa: „Jeżeli planuje Pani poprawić brzuch, to warto się zastanowić od razu nad plastyką brzucha gdzie chirurg przy okazji podreperuje przepuklinę i mięśnie, po co ciąć się kilka razy?” Jupi, Jupi, Jupi- przepuklina nie leczona, może być nawet stanem zagrożenia życia, czyli muszę przekonać męża do wyłożenia kasy na stół…..operacyjny 😀
ZGODZIŁ SIĘ……to te święte słowa „ogólnego” bardziej zadziałały- bo to już nie moje widzimisie tylko opinia lekarza!!!!!!
Bla, bla, bla …kolejne dni to znowu wizyta u plastyka, zrobienie badań, zebranie kasy i oczekiwanie na operację.
Czekałam 2 tygodnie i dzisiaj jestem już tydzień po operacji….Efekt? Nie wiem, nie widziałam, tzn. zerknęłam i jest chyba OK.
Włączył mi się syndrom zrzędzenia i jak niewierny Tomasz, nie uwierzę póki nie zobaczę się w pełnej krasie. Bo na leżąco to i nawet przed operacją wyglądałam lepiej niż na stojąco 😀
Dziś mam zdjęcie szwów….idę zaraz kombinacje alpejskie zastosować do umycia głowy.
Natchnęło mnie do napisania eseju, bo powoli schodzą ze mnie emocje…
Ale jestem konsekwentna w powrocie do ładnej figury i jeszcze przed operacją byłam u dietetyczki po indywidualną dietę, by schudnąć bez ćwiczeń, bo na jakiś czas muszę o tym zapomnieć :(……..
Obiecuję za jakiś czas (dzień, dwa) wrzucić zdjęcia

Jola

 

[nora] Operacja powłok brzusznych na NFZ jak i co

Już wszystko mówię. Trafiłam do chirurga NFZ z rozstępem mięśni prostych brzucha – obejrzał mnie podotykał i powiedział, że musimy poczekać, aż mięśnie wrócą jak najbardziej do swojego pierwotnego położenia, a że byłam dopiero 4 miesiące po porodzie to naprawdę brzuch był duży. Kolejna wizyta po 8 miesiącach i słyszę widzę poprawę ( ja też ja widziałam brzuch malał ) proszę przyjść za 3-4 miesiące. No to znów czekałam załamana, że jednak nic z tego, że chyba zostanę z tym brzuchem na zawsze albo na bardzo długie lata, bo jak nie teraz NFZ to kto inny 😦 . Czas szybko leciał ostatnia moją wizytę odbyłam 15.12.14r. weszłam do gabinetu pan doktor mnie po raz kolejny zbadał, obejrzał, naciągał skórę i powiedział. „brzuch już nie wróci do normy trzeba operować 🙂 muszę zrobić pani małe harakiri z brzuchem”. matko przeraziłam się zapytałam co i jak wiec: cięcie będę miała tak jak wy dziewuszki od biodra do biodra, skóra zostanie podniesiona, a mięsień zszyty. Na koniec naciągną skórę i tu jest duże ALE PĘPEK NIE ZOSTANIE NA SWOIM MIEJSCU obniży się o 2-3cm w dół niestety na NFZ nie mogą zrobić mi pępka 😦 . Nie wiedziałam co mam myśleć mieć płaski brzuch z dziwnie wyglądającym pępkiem czy męczyć się z oponka która wygląda koszmarnie. No i jak widzicie postanowiłam, że i tak brzucha nie będę odsłaniać grunt aby był plaski by założyć obcisłe ubrania. Operacje mam 27.02.2015r  jest chociaż jeden dobry plus, bo w prywatnej klinice „Stadmedica Centrum Medyczne”, która ma  podpisany kontrakt z NFZ. Pan doktor powiedział, iż chciałby właśnie zabieg przeprowadzić w tej klinice, bo tam ma lepszy sprzęt i większe możliwości niż w zwykłym szpitalu.

Teraz przygotowuje się powoli do operacji musiałam zrobić USG płuc, Muszę zrobić przeciwciała na żółtaczkę no i 10 dni przed zabiegiem przeróżne badania krwi.

Potrzebuje tez pas, który założą mi po wszystkim jednak muszę kupić go sama w centrum medycznym wiec prośba do was kochane jakiej szerokości mniej więcej są wasze pasy abym mogla wiedzieć w czym wybierać?????

Oto mój przestraszny PAN OPONKA 😦

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

[nora] Operacja powłok brzusznych na NFZ

Dziękuje bardzo kashmer za serdeczne przyjęcie.
Chciałabym się z wami podzielić i udostępnić informacje, jak to jest mieć zrobioną operacje powłok brzusznych przez NFZ.
Sama nie wiem co mam myśleć tyle się naczytałam, no niestety nie mam innego wyjścia-prywatny zabieg niestety nie jest mi dany 😦
Więc pozostało mi tylko odliczanie hmmm został miesiąc.
Jeśli macie dla mnie jakieś rady, uwagi chętnie z nich skorzystam.

[Ewka78] Pół roku po operacji

Hej dziewczynki! Tak wygląda mój brzuch po prawie 6 miesiącach! zleciał czas nie wiadomo kiedy.blizna jakby trochę zbladła,chociaż w miejscach gdzie ma bliższy kontakt z ubraniem, przy biodrach jest nieco czerwona…Ale za to zaczęłam ostro ćwiczyć i mam nadzieję że wytrwam w swoim postanowieniu,bo jestem niestety dość mało konsekwentna(chociaż mam nadzieję w wakację zobaczyć na moim brzuszku malutki zarys kaloryferka ha ha ha) Nie długo święta-trzeba uważać żeby znowu kilogramów nie złapać i po Nowym Roku zabrać się jeszcze bardziej „do roboty”.

Poniżej zdjęcia:

[adzi218] korekta pępka

Czas  na  pępek  nastąpił  wczoraj  o  16.  Zabieg  odbył  się  w  znieczuleniu  miejscowym.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Trochę  dziwnie  było czuć  zapach  palonej  skóry  laserem  i  dźwięk  nożyczek  odcinających  skórę . . . .  . Pełen  szacun dla  dziewczyn  które  robią  lipo  czy  mini  plastykę  w  znieczuleniu  w  kręgosłup (bo  są  takie)- ale  przeżyłam  to  nawet  dobrze.

Wszystko  trwało  1.5godziny,  rzeczywiście  było  trochę  dłubaniny  przy  tym.  Po  pępku  przyszedł  czas  na  usunięcie  znamion.  Kurzajki  z  brzucha  i  dwóch  pieprzyków  z powieki  i  szyi. Dr  się  rozpędził  i zamiast  3,  usunął  mi 22  znamiona  ;))))))) Miałam  po  ciąży  pełno  jakiś nowych  nabytków  w postaci  malutkich  włókniaków. Nie  musiałam  nic  dopłacać,  dr   określił,  że robi  to przy  okazji.  Bardzo się cieszę  bo  kiedyś  to  mogło  narosnąć. Większość  znamion  miałam usunięte  bez  znieczulenia,  ale  ból  był  naprawdę  do  zniesienia.  Na  pewno  mniejszy  niż  od  zastrzyku  znieczulającego.  Oczywiście  wieczorem  patrzyłam  pod  opatrunek pępka  aby  ocenić  zmagania  mojego  mistrza  i  obecnie  ładnie  to  wygląda,  ale  nie chce  chwalić  dnia  przed  zachodem  słońca   i  poczekam  z  ogólnym  zadowoleniem  jakiś  miesiąc.  Generalnie  natrafiłam  na  wielką  radość  w  klinice,  gdyż  doktor  Mazan  przeprowadził   dwa  dni  wcześniej  pierwszą  w  Polsce operację mastektomii obustronnej, przy  jednoczesnym  wszczepieniu  implantów.  Czyli  usuwają  piersi  i  od  razu poddają  rekonstrukcji. Wszyscy  bardzo  się  cieszyli  i  ciągle o  tym  gadali.  Nawet  Angelina  Jolie miała  to  robione  na  dwa  razy. Widziałam  tą  dziewczynę,  była  dwa  dni  po  operacji  i  super  się  czuła.  Od  razu  pomyślałam,  że  taka  młoda i  takie  straszne doświadczenia  za  nią.  Dobrze  ze  nie  będzie  okaleczona. Za  10 dni  ściągamy  szwy  ;))))))))

ImageImage

[lisa84] 3 tygodnie po i… dupa!

Hej dziewczyny czytam was codziennie ale nie odzywam się bo jestem załamana. Mój brzuch… to jakaś MASAKRA! Ale od początku byłam wczoraj na kontroli no i pokazuje lekarzowi mój bebech no i zmienił mi opatrunki (mam jeszcze tylko 2 te małe plastry z opatrunkiem na tych moich „super” dziurach) i te takie plastry „szwy” powiedział że brzusio pęknie się goi. No ale ja jestem załamana bo mój brzuch wygląda jak w 5 miesiącu ciąży! Jest ogromny jak ja patrze na was wasze zdjęcia to po 3 tygodniach nie macie wystającego bebecha jak ja 😦 mój jest ogromny! twardy! i jak położyłam się na plecach i ściągnęłam rękoma tak brzuch do pępka to miałam marszczony nie jest tak napięty pięknie. Nie wiem ja narazie nie jestem zadowolona a zdołowana, jak nie konował pierdzielony Witwicki zrobił mi body jet i nie było efektu to teraz też nie widze żadnego 😦 Dziewczyny naprawde jestem załamana! Nie moge znaleźć apataru (bo mam mały remont) bo bym zdjęcie wstawiła. wstawiam za to zdjęcie moich dziur!

A no i jeszcze bo lekarz jak zapytałam się czy będe miała piękny płaski brzuch to powiedział że trzeba czekać ale za jakiś czas będe mogła zacząć ćwiczyć! i czy za dużo nie jem!!! nosz kur… wa przecież nie jem schabowych codziennie nie zmieniłąm sposoby żywienia więc nie powinnam mieć takiego bebecha! waga taka sama jak w dniu operacji 58 kg (no może +1kg) w centymentrach wczoraj wieczorem miałam tyle samo co w dniu operacji dzisiaj rano – 2 cm. Może wam się to wyda głupie ale ja wpadne w depresje jakąś przez to! 😦 moje marzenie to mieć płaski brrzuszek a nie faude kurde i wystający bebzun!!!ObrazekObrazek

[adzi218] Równy miesiąc po operacji, ale ten czas zleciał….

Miesiąc temu o tej porze byłam jeszcze na stole. Ten czas minął tak szybko, że nawet nie wiem kiedy. Moje życie wygląda już niemal tak jak przed operacją. Jedyne czego jeszcze nie robię to nie noszę dziecka, (zdarzyło mi się ostatnio ze trzy razy wziąć małą na ręce, gdy coś złego jej się stało i płakała, ale częściej siadam do niej w takiej sytuacji i ją przytulam) nauczyłam się w większości funkcjonować tak, aby wszystko przy niej zrobić bez podnoszenia. Dobrze, że młoda już chodzi, bardzo to ułatwia mi funkcjonowanie. Brzuch wieczorami jest jeszcze odrętwiały ale obrzęki w większości już zeszły co wreszcie widać w obwodzie i nawet na wadze. ( talia – 5cm, brzuch -7cm, waga – 3kg). Mam wciąż anemię i walczę z nią usilnie, puki co tabletkami, niestety ona zapewne opóźnia całkowite zakończenie rekonwalescencji.  Na ostatniej wizycie, jakiś tydzień temu, podczas punkcji ściągnięto już tylko 20 ml płynu, więc jest ok. Nie widzę aktualnie aby chłonka na nowo się robiła, choć czasem miejsce to jest bardziej opuchnięte od reszty ( rano jest znów płasko więc jest ok). Skóra wygląda już o niebo lepiej, odnoszę wrażenie że się „obkurczyła”. Wcale nie marszczy mi się już nad pępkiem, teraz bardziej marszczy się nad szwem, gdy ją ścisnę ale to przez rozstępy w tych miejscach . Smaruję więc dalej i masuję 🙂 Trza walczyć z tymi „ozdobami”. Pępek zaczął się otwierać – widocznie obrzęk w tym miejscu też ustępuję. Mam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej. Mięsień się zrósł, kaszel i kichanie nie sprawia mi już bólu, sama ostatnio się zdziwiłam, bo nie wiem kiedy to nastąpiło, cały czas czułam ten mięsień a nagle jak ręką odjął. wróciłam na studia, pojutrze wracam do pracy i zacznie się jazda, jazdeczka na pełnych obrotach. Zdecydowałam też już teraz rozprawić się z pępkiem i poddać się korekcie już teraz. Miałam robić to koło lutego, ale jak pomyślałam, że do tego czasu mogę odzyskać już czucie w tym rejonie i dodatkowo będzie mniej czasu na pielęgnację blizny do wakacji, to stwierdziłam, że idę za ciosem i robię to teraz. Rozprawię się z nim 28 listopada – czyli teraz w czwartek. Zaś pod nóż  ……  :/  Zabieg odbędzie się w znieczuleniu miejscowym, przy okazji Doktor usunie mi kurzajkę ( też nabytek z czasu ciąży) i dwa włókniaki (malutkie na szczęście). Po zabiegu wracam do domku i następnego ranka do roboty!!! Mam nadzieję, że nie będzie bolało. ( przecież nie mam w tej okolicy czucia  pełnego…) Tak czy siak mam trochę stresik 🙂 🙂 🙂

2013-11-23 22.10.07 2013-11-23 22.10.53 20131123_063219 20131123_063422 20131123_063327

[adzi218] 3 tygodnie po operacji, życie wróciło prawie do normy

Dziś mija 3 tygodnie od operacji. W zasadzie moje życie wróciło już od jakiegoś czasu do normy. Gotuję obiady, robię pranie, odkurzam mieszkanie, ścieram kurze i nawet myję podłogi, kąpię młodą, ubieram ją i karmię.  Bardzo się przed tym broniłam i z całym szacunkiem dla wysiłków mojego męża ale nie wytrzymałam, musiałam sobie posprzątać po swojemu 🙂 Wszystko robię wolno, zakładam przy tym dodatkowy pas. Oczywiście nie dźwigam młodej, więc ciągle ktoś musi być w moim pobliżu. Dlatego też za tydzień wracam już do pracy, tam więcej usiedzę na tyłku a gdybym została to moja teściowa i tak musiałaby przychodzić pomagać mi, więc jako niepełnosprytna usuwam się w kąt roboty ( na specjalnych warunkach, zero wysiłków fizycznych i zero popołudniówek na co szef bez dyskusji się zgodził) Wieczory wciąż upływają pod wezwaniem opuchlizny i uczucia zdrętwiałego brzucha. W poniedziałek miałam znów punkcję, płynu było już mało i miał kolor żółty, co dobre rokuje.  Niestety mam pomarszczoną skórę w rejonie pępka i po bokach od pępka co mnie martwi 😦 niestety mini plastyka uniemożliwia naciągnięcie całej skóry i efekty wizualne nie są dla mnie obecnie zadowalające. Wiadomo fajnie, że mam płaski brzuch ( a nawet wklęsły po środku 🙂 ) ale chciałabym jednak aby ta skóra jakoś wyglądała. Będę z nią walczyła … Liczę na to, że zależy to również od pasa – tzn, że on ugniata mi skórę. Rano brzuch jest bardziej gładki, skóra też wygląda nieźle, więc może jest szansa na jej lepszy wygląd w ostatecznym podsumowaniu efektów. Miałam już 6 masaży – drenaży limfatycznych, odczuwam w bokach po lipo dużą poprawę, naprawdę polecam, nie wyczuwam już wcale grudek pod skórą. Koszt takich masaży u mnie w mieście to 30zł za masaż (1 godzina)- seria 10-ciu masaży to koszt 250zł. Zaczęłam dużo smarować brzuch i bliznę i chciałam podzielić się z Wami moim nowym odkryciem – Masłem Shea Karite w czystej postaci – 100% bez domieszek. Rewelacja i dobra cena! pudełko 50 gram to koszt 12zł, do tego zakupiłam czysty olej jojoba 9zł, czysty olej arganowy 12zł. Smaruję tymi trzema specyfikami od 3 dni, już widzę poprawę wyglądu skóry ( dodatkowo Masło karite świetnie działa na moją twarz, cera jest jasna i wypoczęta po wieczornym smarowaniu) Oto fotasy:

20131114_18130620131114_181240brzuch 2 14 listopad brzuch 3 14 listopad brzuch 4 14 listopad brzuch 5 14 listopad brzuch 6 14 listopad

 

na zdjęciu powyżej widać jak pępek ładnie wygląda jak go naciągnę 🙂 he he Nie mniej jednak wiedziałam, że tak może być i byłam umówiona na poprawianie pępka po operacji (tzn nadcinanie góry czyli tzw zwiększenie jego światła- gdyby trzeba było, zobaczymy jak będzie wyglądał gdy zejdą obrzęki- w sumie jeszcze 3-5 tygodni trzeba poczekać zanim to ocenię)

[gosia] Brzuch po 3 miesiacach

Czesc dziewczyny, 2 dni temu minely 3 m-ce od operacji. Od kilku dni nie nosze juz pasa, czuje sie troszke dziwnie, jakby mi czegos brakowalo. W miejscu gdzie byl szyty miesien (okolice pepka) nadal nie mam czucia a brzuch jest twardy. Napisalam do mojego doktora kiedy moge zaczac cwiczyc i jak dbac o blizne na pepku. Dostalam odpowiedz:

Ćwiczenia brzucha – proszę poczekać około 12 tygodni od zabiegu i wtedy można już ćwiczyć.
Blizny – proszę codziennie nawet kilka razy dziennie MASOWAC wszystkie blizny, masaż z uciskiem, najlepiej przy użyciu oliwki, maści z wit AE. Szczególnie proszę pamiętać o pępku, masować w kierunku od środka do zewnątrz – pępek będzie miał tendencje do “zamykania” się, blizna która jest twarda będzie powodowała zmniejszanie się światła pępka. Aby do tego nie dopuścić proszę masować, aby ją rozluźnić.
Dodatkowo, aby blizna ładnie się wygoiła i miała naturalny kolor (to trwa wiele miesięcy) proszę stosować maści typu DERMATIX – z silikonem albo lepiej plastry silikonowe.

Te zabiegi proszę kontynuować aż do moemntu kiedy będzie Pani z nich zadowolona.

Ja uzywam tylko oliwki i jest dobrze. Na razie blizna jest jeszcze czerwona ale to dopiero 3 m-ce, mam nadzieje ze do lata troche zblednie.

Immagine

Immagine

[lisa84] Ważne pytanie

Cześć dziewczyny Powiedzcie mi proszę czy wy też miałyście takie coś. wczoraj wieczorem zobaczyłam że mi się coś sączy woda różowa (nie śmierdzi nie mam gorączki) dzwoniłam wczoraj do kliniki i powiedziała mi że mam dzisiaj przyjechać i że zadzwoni rano ale nie zadzwoniła ja rozmawiałam z moim lekarzem który mi robił plastyke i on powiedział że to normalne ale myślałam że to chwilowe ale leci ze mnie cały czas (przesiąkł mi opatrunek i mam już na pasie uciskowym to coś) Leci na 99% z tej dziurki co miałam dren. Ja nie wiem czy się „chwaliłąm” że miałam kiedyś body jet (strasznie żałuję i NIE POLECAM) i po Body jet też ze mnie leciało ale nie byłam szyta i miałam czarne body wiec nie wiem co ze mnie leciało. W sumie jak teraz pisze to to chyba normalne że ze mnie leci ten płyn. Ale wole się zapytać czy któraś z was miała coś takiego? Pozdrawiam Was dziewczynki 🙂

[kasiula81] Trzy tygodnie za mna:)

Jak ten czas szybko leci.

Już minęły 3 tygodnie od mojej operacji. Ogólnie czuje się bardzo dobrze, brzuchal mam jeszcze opuchnięty, zwłaszcza wieczorem. Rano jest super płasko:)) Czasem coś zakłuje, ale sporadycznie. Mięśni brzucha czasem używam, choć staram się ich oszczędzać, chodzę w bieliźnie uciskowej, również w niej śpię – oczywiście na plecach. Nie sprawia mi to problemu. Strupki wszystkie już odpadły, wiec smaruje bliznę i brzuch dwa razy dziennie (contratubex, żel silikonowy). Zakupiłam tez bio oil i olej kokosowy. Myślałam też że pozbędę się wszystkich rozstępów, ale niestety po rozciągnięciu skóry zostały te z górnej części brzucha. Pewnie skorzystam z porad Agnieszki i coś później z nimi będę robić;). Blizna goi się super chociaż wydaje mi się, że jest trochę schrzaniona przez doktorka… poczekam cierpliwie na efekt końcowy, zadbam o nią porządnie I później zobaczymy? Pępek wygląda świetnie prawie nie widać ze coś było robione;)

Od tygodnia chodzę do pracy, nie sprawia mi to problemu. Zaczęłam sobie od 3 godzin i stopniowo więcej. W domu wykonuje tylko lekkie prace zero dźwigania I przeciążania się. Ogólnie jestem happy z podjęcia decyzji. Teraz piersi nie dają mi żyć. Ciekawa jestem kiedy się zdecyduję? Pewnie dopiero za rok bo wtedy będzie znowu urlop:) Dobra nie przynudzam I daje fotki.

[lisa084] No to teraz moja operacja moja historia ;)

Cześć Dziewczyny u mnie wyglądało to tak.

W poniedziałek stawiłam się w klinice BIEŃKOWSKI W BYDGOSZCZY.  O 8 rano przywitała mnie bardzo miła pani,  która powiedziała, że zaraz przyjdzie po mnie pielęgniarka, ale mąż nie może za mną już iść. Zapłaciłam 12.000 + 250 zł za pokój dla mojego męża. No i poszłam do swojego pokoju (zdjęcia poniżej).

Wybrałam sobie łóżko i pielęgniarka poszła po dokumenty, które musiałam podpisać. Później przyszedł lekarz, pomazał mi brzuszek, porobił zdjęcia i powiedział, że muszę poczekać bo przede mną jest operacja piersi. Jak czekałam przyszła pielęgniarka, wbiła mi wenflon , dała jakieś leki. Zapytałam się jej, czy dostane „głupiego jasia”- a ona powiedziała że tak, ale mało. Więc ją poprosiłam, żeby wzięła mój telefon bo na pewno będę dzwonić do kogoś i gadać głupoty, więc położyła moją komórkę na szafce. Ja tego nie widziałam i zaczęłam pisać na komputerze do koleżanki, żeby zadzwoniła do mojego męża i powiedziała że: „Pani pielęgniarka jest zajebista i czy możemy ją wziąć do domu bo będzie nas ćpała i jestem na wielkim haju”. Potem znalazłam telefon i zaczęłam wydzwaniać (nie pamiętam z kim gadałam i  o czym) potem przyszłą pielęgniarka i poszłam z nią na sale operacyjną. Pamiętam tylko, że zapytałam się anestezjologa czy on jest moim usypiaczem i odleciałam.

Obudziłam się już na sali w moim pokoju. Nic nie bolało. Jedyne, co pamiętam, że było mi trochę zimno (to pielęgniarka kocem mnie przykryła) i trochę wymiotować mi się chciało. Minęło to po dosłownie 10 minutach. Wieczorem poszłam siku (nie miałam cewnika założonego), potem przespałam całą noc. Cały czas dostawałam kroplówki, 2 na zmianę: jakąś wzmacniającą i przeciwbólową. Rano nie bolało mnie prawie nic, jeżeli chodzi o brzuch – jedynie kręgosłup i szyja! (ból duży), i było mi bardzo słabo jakbym miała zaraz zemdleć , kręciło mi się w głowie. Wstawałam tylko do toalety i zaczęło się… leżenie i oglądanie TV i tak w kółko. Panie pielęgniarki… nie mam na nie słów na prawdę ZARĄBISTE babki. Bardzo o mnie dbały, o moje samopoczucie, co chwilę przychodziły i pytały się czy czegoś nie potrzebuję, czy wszystko w porządku. Śniadanko było pyszne, robione przez nie. Obiadki zamawiałam z menu z jakiejś firmy cateringowej (chyba z 10 rodzajów zup z 20 drugich dań do wyboru i surówek- wszystko w cenie operacji oczywiście).

Mąż mógł ze mną siedzieć ile chciał. We wtorek wieczorem oglądaliśmy filmy na kompie i pani pielęgniarka zapytała się czy może chcemy jakiś film od nich bo mają dużą kolekcje!!! Przyniosła nam chyba z 10 filmów do wyboru 🙂 więc leżałam i oglądałam. Wieczorem dostałam temperaturę 37,6 – dostałam paracetamol na noc (nic mnie nie bolało) i tabletkę nasenną. Noc przespałam całą, a rano znowu leżenie. Już nie potrzebowałam tabletek ani kroplówek przeciwbólowych. W środę cały dzień było dobrze tylko znowu kręciło mi się w głowie (podobno przez tą tabletkę nasenną- nigdy żadnych nie brałam, ale potem już było lepiej). O 15 przyszedł doktor wyjąć dreny i zmienić opatrunek. Wyciąganie drenów nie bolało. Zdejmowanie opatrunków wiadomo… nieprzyjemne uczucie.  Brzuch cały mam odrętwiały, taki dziwny jakby nie mój. Jednak kiedy go zobaczyłam, to zachciało mi się płakać, bo myślałam że doktor pozbędzie się wszystkich moich rozstępów, ale niestety nie udało się. Mam ich trochę (nie tak dużo- chyba nie widać dokładnie). Lekarz mi powiedział, że miałam szyty mięsień, o czym nie wiedziałam. Powiedział mi również, że mięsień szyje też się po to żeby wyrobić talię! (tego też nie wiedziałam). Dalej poinformował, że nie udało się mu przeprowadzić tej operacji tak jak chciał, bo nie mógł mnie zszyć tak jak zakładał. Musiał mnie szyć od spojenia łonowego w górę jakieś 2-3 cm, bo nie miałam tej skóry tak dużo. Zobaczymy jaki to będzie efekt. Ogólnie największy ból to mam przy kasłaniu!!! to jest masakra jakaś!  Potem do domku, 120 km do przejechania. Podróż przeżyłam dobrze, jedynie w domu strasznie mi było zimno, wszystko mnie bolało ale mąż mi dał tabletki paracetamol witaminę c i magnez i nockę przespałam całą na boku, a nie na plecach. Wyspałam się za wszystkie czasy. Jedynie wstawałam na kasłanie.

Reasumując: moim zdaniem to jest najlepsza klinika w jakiej byłam. Panie bardzo, bardzo, bardzo miłe – dbały o mnie bardzo (dla kogoś kto nienawidzi szpitali i podobnie jak ja miał początki depresji poporodowej) to jest to odpowiednia klinika. Nie mogę nawet jednego złego słowa powiedzieć o nich. Doktor bardzo miły i sympatyczny.

W dzień operacji ważyłam 58 dzisiaj waże 56kg. a jeszcze jestem spuchnięta brzuszek mam podobno (mąż tak powiedział): „płaski jak nigdy” (za co dostał kopa bo miałam kiedyś płaski brzuch:))

Co do chodzenia, to ja od początku mogłam chodzić wyprostowana, ale pielęgniarka mi nie pozwoliła. Powiedziała, że muszę chodzić schylona żeby szwy nie poszły. Teraz jestem w domku i znów leżę. Mam jak najwięcej leżeć, mało chodzić –  żeby płyn mi się nie zbierał, bo ten mięsień szyty i skóra muszą się do siebie „przykleić”. To jest chyba dla mnie najgorsze.

Na kontrolę mam jechać w środę szwy mam w większości rozpuszczalne. Opatrunek ma mi dzisiaj zmienić mąż. To tyle jak  chciałybyście coś wiedzieć to chętnie odpowiem na wasze pytania 😉

Pozdrawiam dziewczynki serdecznie i dzięki za trzymanie kciuków za mnie 😉

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

[adzi218] 11 dni po operacji, brzuszek z rana + trochę o suplementacji

Dziś zrobiłam zdjęcie brzuszka z rana. Oczywiście wieczorem jest bardziej pognieciony 😦 . Na zdjęciu po prawej stronie ( a więc faktycznie mojej lewej) widać zgrubienie nad szyciem, tam zbiera mi się płyn….. 😦 Puki co od wczorajszej punkcji, niestety zauważyłam, że górka znów jest większa- więc za dwa tyg na pewno odbędzie się kolejna punkcja. Obecnie będę się modliła aby mój organizm wypracował sobie system i zaczął też samodzielnie ten płyn wchłaniać, w większych ilościach niż jest zdolny. Niestety może to u mnie trochę potrwać gdyż genetycznie jestem obciążona problemami z wytwarzaniem limfy po urazach. Dwa razy wylądowałam po operacjach na pogotowiu  z poważną Tachykardią. Przy każdym urazie moje ciało wytwarza za dużo osocza i wykorzystuje maksimum zapasów potasu i magnezu. Przy niskim poziomie tych pierwiastków dochodzi do Tachykardii. Teraz gdy już o tym wiedziałam miesiąc przed operacją uzupełniałam te minerały, ale mimo to i tak po operacji mój puls przez dwie doby utrzymywał się w okolicy 110 uderzeń. Na szczęście sytuacja szybko się ustabilizowała i aktualnie mam w granicy 80-85 uderzeń (wciąż lekko podwyższony od moich norm ale da się żyć). Wreszcie odzyskałam obwody sprzed operacji, teraz czekam do tych 6-ciu tygodni aby zobaczyć ile będą wynosiły moje nowe obwody. Rano samopoczucie jest idealne. Mogłabym zapomnieć że miałam operacje i to 3w1 (plastyka, mięsień i lipo). Następne zdjęcie zrobię z widoczną blizną gdy będę zmieniała plaster. Pewnie nastąpi to gdy stuknie 14 dni po operacji.

20131105_083808-1

Po operacji każdy organizm się anemizuje, dlatego jeśli nie stosowałyście suplementacji z żelazem przed operacją warto to robić choćby po. Ja nie stosowałam suplementacji przed mimo, że dopadła mnie poważna anemia po porodzie. I tu był mój błąd, pewnie moje bardzo złe samopoczucie tuż po operacji również z tego wynikało. Mam organizm który szybko oddaje zapasy do gojących się ran, czyli jestem tym typem gdzie goi się jak na psie. Po operacji wzięłam się za swoje zapasy i przez miesiąc będę stosowała kurację:

1 tb wit C dawka 1000mg marki Swanson Ultra (NAJLEPSZA)

1 tb cynku dawka 30mg marki tested essentials( PODOBNO NAJLEPSZY- ALE JESZCZE WCZESNIEJ NIE PRÓBOWAŁAM)

2 tb Kwasy Omega 3i6 marki Oeparol Femina

2 tb żelaza marki Biofer

2 tb magnezu z Potasem -(500mg)  Aspar

1 tb Selenu organicznego marki Walmark

Taki zestaw opracowany przez mojego męża (dietetyka i specjalisty z zakresu suplementacji) wpływa na: uszczelnienie naczyń krwionośnych, dotlenienie organizmu, podniesienie odporności i możliwości koncentracji,  szybkości gojenia, lepszy skład limfy w organizmie, poprawienie samopoczucia. Do tego wszystko to poprawia pracę tarczycy, wygląd cery, włosów i  paznokci 🙂 To tak od siebie jakby ktoś był zainteresowany. Po miesiącu rzucam to wszystko w kąt i zaczynam brać po 6 tb dziennie magicznego środka SPIRULINA. Polecam naprawdę wszystkim!!!!! Środek rewelacja na podniesienie wszystkich zdolności organizmu. Nie można go stosować od razu po operacji, gdyż powoduje delikatne ruchy jelit ( choć ja już miałam okazję robić dwie kuracje i absolutnie nic nie czułam) Jako ciekawostkę dodam, że brałam ten środek zawsze początkiem jesieni i wiosny i naprawdę odpukać ale nie byłam chora w te okresy gdy wszyscy chorowali. ( teraz nie brałam i proszę!!!! przeziębienie akurat przed operacją mnie dopadło!) Jakby ktoś chciał poczytać daję linka:

http://allegro.pl/algi-spirulina-chlorella-1000-tabletek-100-wys-0-i3659941542.html

To sprawdzony  sprzedawca na allegro. Ma również wiele innych kosmetyków dobrych marek w super cenach.

Dobra zanudziłam więc wybaczcie dziewczyny 🙂 Miłego dnia

[adzi218] 10 dni po operacji- szwy zdjęte i pierwszy prysznic zaliczony :)

Oto jak wygląda moje szycie – cykłam szybko fotkę po kąpieli i trochę mi nie wyszło hehe. Tu widoczny jest głównie środek szycia, boki szycia są pogrubione, mam uskoki w tych miejscach czyli klasyczny efekt połączenia grubszej skóry z tą cieńszą. Muszę dodać, że po operacji moje rozstępy stały się bardziej widoczne 😦 po naciągnięciu skóry wylazły na światło dzienne :p Zacznę z nimi walkę jak się zagoi blizna. Jestem bardzo zadowolona  z efektu 🙂 Blizna jest naprawdę cieniutka. Za dwa tygodnie kolejna kontrola. Pewnie też kolejna punkcja 😦 Ale przeżyje 🙂 Z zaleceń mojego lekarza to: W środę zaczynam serię 10-ciu masaży na brzuch i boczki, mogę brać prysznic, nawet dziennie. Bliznę mam zalepiać zwykłym plasterkiem jedwabnym – takim na kółku, co kilka dni zmienić lepiec a tak to mogę nawet się z nim kąpać, oraz natłuszczać kilka razy w tyg  skórę brzucha aby nie zrobił się nowe rozstępy przy jej obecnym ściąganiu się. Zobaczymy jak później brzuszek będzie wyglądał bo puki co wciąż jest mocno opuchnięty i pokrzywiony 🙂 Do tego boczki po lipo stały się twarde jak skała i wyczuwam pod skórą jakieś grudki … Mam nadzieję, że masaże pomogą.

DSC00196 (2)

[adzi218] Pierwszy tydzień rekonwalescencji za mną. To dopiero początek….

Tydzień za mną stuknął oczywiście wczoraj, ale dziś dopiero mam czas zasiąść przed kompem i zrelacjonować jego przebieg. Wczoraj byłam na kolejnej kontroli. Zapadła decyzja o wyjęciu mojego drugiego drenu (drenował wówczas na dobę około 20 ml i Dżizas dzięki za To). Doktor ocenił wszystko na piątkę ( ja mam jeszcze mieszane uczucia- wiem, wiem to trzeba czasu, ale wszystko jest jakieś takie pogniecione i spuchnięte … 🙂 ) Martwi mnie ta opuchlizna. Dokonałam pomiarów przed operacją i teraz wychodzi na to, że mam więcej 5 cm w talii i 6 cm w brzuchu…… Jedyne co uległo zmianie, to to, że brzuch jest płaski. Największą różnicę widzę pod biustem, tam jest płasko, a zawsze zaczynała się już lekka górka a potem góry, Góry, GÓRY 🙂 Te odgniecenia o których wcześniej wspomniałam widzę, że ciągle się pojawiają i znikają w różnych miejscach. Kashmer zagłębiłam się ( po raz kolejny  już)  w twoją historię. Otóż znalazłam w niej odpowiedź na aktualne zmartwienie – bolący mięsień na wysokości przepony, kłujący ból, pieczenie. Mam zupełnie to samo i mam też takie same obawy co do ewentualnego uszkodzenia szwu. Mam nadzieję, że Twój doktor miał rację odpowiadając ci, że ma prawo tak boleć. Wspominałaś też, że do dziś gdzieś coś odczuwasz, czy to właśnie to miejsce???? Kurcze gdyby nie ten mięsień, nie czułabym już wcale bólu. Tylko on potrafi mi spłatać figla i postawić w momencie na baczność. Zapytam doktorka co On o tym myśli.  Chodzę całkowicie wyprostowana i to w zasadzie od początku. Nie ciągnie mnie zbyt mocno, zapewne dlatego, że miałam mini plastykę i mój pępek jest tam gdzie był. Na wieczór czuję duży obrzęk, brzuch się wręcz pompuje. Wczoraj wyglądałam tak, zdjęcie zrobiłam jeszcze przed wizytą a więc z drenem:

brzuszek bok

W poniedziałek 4 listopada, w 10-tej dobie po operacji Dr. zdejmie mi szwy 🙂 Wreszcie zaliczę prysznic, bo już zmęczona jestem wygibasami przy myciu  od pasa w dół i górę 🙂 Boki po liposukcji jeszcze pobolewają, ale nie jest to nic wielkiego, przy dotyku wyczuwam pod skórą jakieś zgrubienia (????).  Ciężko ocenić mi szycie brzuszka bo ….. Prawie wcale nie widać u mnie  powstającej blizny- z uwagi na opuchnięcie jest ona jakby schowana. Nici jakimi jestem zszyta są super cienkie, pierwszy raz takie widzę. Tzn po cesarce na pewno miałam inne 🙂 Wiadomo NFZ:) Chodzę już normalnym tempem i chyba ogólnie za dużo już czynię, bo czasem ta opuchlizna na wieczór daje w d….. Muszę więcej się oszczędzać bo jeszcze dowojuje. W klinice Dr. również obowiązują amerykańskie zwyczaje a więc ubranko 3 tyg. Natomiast po tym jak wyszła akcja z mięśniem Dr. Zalecił mi nosić je 4 tygodnie. Ja natomiast wybieram dłuższą opcję i mam zamiar się je nosić 8 tygodni. Dźwignąć córkę wdł Dr. mogę po miesiącu, ale w bezpiecznych pozycjach ( Znam je od rehabilitanta- który pokazywał mi 9 miesięcy temu jak ćwiczyć na rozstęp kresy białej) Generalnie chodzi o to, że  wszystko załatwiam kolanami – nie podnoszę przy schyleniu ale przy kucnięciu. Mam nadzieję, że jakoś to będzie. Zaczynam drugi tydzień i mam nadzieję, że będzie niósł tylko coś co lepsze 🙂 Ps oczywiście liczę na to, że będzie się ładnie brzuszek goił (strach przed punkcjami i innymi dodatkami po operacji jest :/ )

[Tweesterka] Miesiąc za mną !

Wczoraj właśnie styknął mi 4 tydzień po abdominoplastyce =) czas tak leci że aż nie mam słów =) ogólnie jest dobrze. Dzisiaj byłam na kontroli w klinice. Mogę już odrzucić pas =) ale jeszcze byłoby fajnie, jakbym nosiła majty takie wyższe. Zamierzam, powiem szczerze, bo będę czuła się pewniej =) Nadal brzuchol opuchnięty, a wierzę że pod majtami może się spłaszczyć =) opuchnięcie raz większe, raz mniejsze. Zależy od dnia, ale pocieszam się że niebawem to całkiem zaniknie i będzie płasko…gdyby jednak było coś nie tak, gdyby jednak lekarka stwierdziłaby, że można jeszcze coś odkroić ;D to nie ma problemu, miejscowe znieczulenie i brać mi ten balast ;D ale to się jeszcze okaże =) 19 grudnia kolejna kontrola. Blizna widoczna smarowana silikonowym żelem. Wcześniej Veraderm, teraz Bliznasil. Od dziś zacznę się masować. Będę używać też elektrostymulację Platinum =) zabiegi te pomagały mi zmniejszyć obwody podczas diety, ale niestety skóry mi oczywiście nie wklepały bo wiadomo, innej opcji jak wycinki, nie ma kiedy ma się rozciągniętą skórę. Myślę że już jest super…a to dopiero pierwszy miesiąc. A za np. pół roku kiedy już zblednie mi blizna, będzie bajunia… =) Waga na dziś 65.6. Chcę mieć ok 58 =) Więc jeszcze trochę…dam radę!

Obrazek

Muszę się przyzwyczajać teraz do tej zmiany…dziwnie mi bez pasa ; D ale nauczę się żyć bez niego. Wszystko w swoim czasie ; )) Ogólnie czuję się ok. Ciągnie mnie czasem podczas snu jeszcze, ale całkowicie już łażę prosto. Chwilami zapominam o zabiegu. Teraz czekam aż będę mogła wyjść ze znajomymi pobalować bo na razie nie czuję się pewnie no i wiem że podczas ruchów mogłabym czuć dyskomfort czy lekki ból…przeczekam jeszcze. Ale nie oszczędzam się w spacerach. Za mną już sesje foto jesienne : D Wracam do życia. Hmmm…to chyba wszystko. Pozdro !

[kasiula81] Kojejna szczesciara!

Witam dziewczyny.Malutkie info o przebieg mojej operscji.

Na operację pojechalam do Czech 15 października. W pelni przygotowana, dotarlam na 7 rano do kliniki , zrobiono mi potrzebne badania I przygotowano do operacji ktora odbyla sie o 10. Około 12.30 zostalam przebudzona nie wiedzac po co I dlaczego? Po poludniu znalazlam sie u siebiu w pokoju. Pokój dzielilam bardzo mila dziewczyna ktora miala robione biersi-bardzo ladne zreszta.Bylam przeszczedliwa ze mam to juz za soba.Po bokach oczywiscie 2 piersioweczki (jedna zabralam ze soba do domu) zadnego mega bolu nie bylo;) 😉 Jak juz pisalam wczesniej wycieli mi 750 gram. W drugiej dobie wrocilam do domu.Kojejne dni w domu byly ok bez tabletek, tylko standardowo jak u Wszystkich”plecy dawaly czadu”Wczoraj w 7ej dobie bylam wyciagnac dren..spoko chociaz balam sia jak cholera.Wlasnie w tej 7i8ej dobie troche napuchlam nie wiem czemu?Jest to widoczne na zdieciach prawa strona mocniej.Troche mnie to martwi ale to chyba normalne, tylko dlaczego z jednej strony bardziej?Jestem bardzo zadowolona chociaz mysle ze ciecie moglo byc troszke nizej podobno nie dalo rady, albo wycinamy maximum rozstepow albo ciecie musi byc wyzej.

Oto fotki mojego wielkiego brzuchala po cc:2013-10-23 16.36.302013-10-23 16.38.35 20131023_195459

[gosia] 2 miesiace po operacji

Czesc dziewczyny, dokladnie 2 m-ce temu o tej godzinie bylam na sali operacyjnej 🙂 Jak ten czas szybko zlecial. Nie bede sie rozpisywac bo nie ma o czym. Czuje sie swietnie, nadal chodze w pasie (jeszcze pomecze sie ze 2 tygodnie i dam sobie z nim spokoj). Blizne nadal smaruje olejkiem arganowym, masuje pepek bo to on mnie najbardziej martwi. Boje sie, ze zostana widoczne blizny. Czas pokaze…

dzisiejsze fotki 

Immagine

Immagine

Immagine

[kashmer] 4 miesiące za mną

Postanowiłam i ja napisać, jak się zmieniło przez ten czas odczuwanie przeze mnie brzucha.
Nie chodzę w pasach juz wcale. Od miesiąca conajmniej. Nic. Smaruje doraźnie, lepiej powiedzieć- kiedy mi się przypomni. Czyli w zasadzie wcale. Od mojego ostatniego wpisu smarowałam blizne dosłownie 3 razy żelem. Ech. Nie mam ja mocnego charakteru pod tym względem. Ale blizny są ok. Z uwagi na fakt, iż nie noszę pasa- cały czas blizna pozioma ma kontakt z odzieżą. Stąd jest bardziej czerwona, niż ta na pępku.
Ćwiczę -tak na razie spokojniutko. W domu. Taki sobie areobik przy muzyczce. Brzuszków jeszcze nie trzaskam. Mam czas. W planie siłownia, a konkretnie rowerek i bieżnia. Innych ćwiczeń raczej nie lubie:(
Jeżeli chodzi o ból, to w zasadzie go nie ma. Czasem czuję, że coś tam w środku było robione- głównie mięsień. Mam wrażenie, że jeszcze jestem lekko opuchnięta wokół pępka. Zobaczymy.
Oczywiście doktor się nie odezwał do mnie w związku z moim marszczakiem. Nic:) Może był na urlopie a może nie dokoał się jeszcze do mojego maila sprzed dwóch miesięcy. Zobaczymy. Na razie marszczak jest ze mną, nie rozrasta się i nauczyłam się go tolerować.
Chudnę:) ważę obecnie 60kg. Czyli 5 na minusie od początku przed operacją. Wolno. Ale chyba tak trzeba. Nie za szybko, żeby znów skóra nie obwisła:)
Reasumując- cieszę się coraz bardziej z podjętej decyzji. Naprawdę.
Załączam fotki:

20131002-133401.jpg

20131002-133415.jpg

20131002-133430.jpg

20131002-133442.jpg

20131002-133456.jpg

20131019-115255.jpg

20131019-115318.jpg

20131019-115337.jpg

[Tweesterka] Problemy i przesunięcie terminu operacji

Hej ! Mam małe info dla was…16 września miałam mieć operację. Miałam…została przesunięta na 25 września…dlaczego? Dlatego że właśnie wczoraj rozpoczęła mi się miesiączka, a wiadomo że na stół mnie nie położą jeśli ją mam w tym czasie. Miało być dobrze ale co zrobić, siła wyższa. Okres miałam zwykle regularny, ale niestety, zmienił mi się cykl. Myślę że przez stres jaki mi towarzyszy…poza miesiączką wyszło też, że mam zmniejszoną krzepliwość krwi. Muszę więc brać witaminę K1. Od dzisiaj. Więc popędziłam do apteki i już łykam te tabsy. Zmniejszoną krzepliwość mam poprzez stosowanie kuracji dermatologicznej (Miałam spore problemy z trądzikiem, teraz jest naprawdę cera świetna) Jestem spokojniejsza, że klinika naprawdę dba o swoich pacjentów. Że kazali wcześniej zrobić mi badania, bo jeśli zrobiliby mi je sami w dniu zabiegu, pewnie odesłaliby mnie do domu a ja byłabym mega rozczarowana…(chociaż teraz lekko też jestem).

Ale wiem że będzie dobrze 🙂 Wiem na pewno że cierpliwość się opłaca. Powolutku spisuję listę potrzebnych mi rzeczy. Z waszą pomocą (osóbek które są tu od początku, zaglądam do waszych pierwszych wpisów) Co ma być to będzie 🙂 A póki co życzcie mi pomyślności a ja życzę wam dobrego samopoczucia w te nadchodzące jesienne dni i oczywiście ZDROWIA 🙂

[gosia] Rowny miesiac po zabiegu

Tak jak obiecalam napisze kilka zdan jak sie czuje miesiac po operacji. Wszystko jest w porzadku, nadal chodze w pasie i postaram sie wytrzymac jeszcze z miesiac. Dr mowil abym nosila go jak najdluzej bo pas podobno ladnie wyrzezbia sylwetke. Blizne smaruje mascia 2 razy dziennie. Robie juz wszystko, sprzatam mieszkanie ale staram sie nic nie dzwigac. Zyje normalnie, czasami zapominam ze mialam robiona plastyke brzucha 🙂 Nie moge doczekac sie przyszlego lata kiedy wloze obcisle sukienki 🙂 nareszcie spelnilo sie moje marzenie.

A to tak dla porownania przed i po

Immagine

Immagine

Ciekawe kiedy zejdzie mi ta blizna w ksztalcie sloneczka z pepka